David (35) verloor als 8-jarige zijn moeder: ‘Mensen wisten niet wat ze moesten zeggen’

David Boogerd is pas acht jaar oud als zijn moeder plotseling overlijdt aan een hartstilstand. Deze ingrijpende gebeurtenis drukt een enorme stempel op zijn leven. David: ‘Mensen zeiden: “Je moeder is nu in de hemel.” Goedbedoeld, ongetwijfeld. Maar ik weet nog dat ik dacht: “Onzin, mijn moeder is er gewoon niet meer.” Dat besef je als kind dondersgoed.’

David groeit op in een warm, christelijk-gereformeerd gezin. Ze wonen in Maarssen, in de luwte van Utrecht, vertelt hij tegen Visie. Elke middagpauze loopt David naar huis waar zijn moeder wacht om samen met hem een boterham te eten. Maar die ene keer was ze er niet. David is boos en legt een briefje voor haar neer: ‘Waar was je, ik at helemaal alleen…!?’ Later die dag haalt zijn zus hem op van school: zijn moeder is nog steeds niet terecht.

Politie

Bij thuiskomst blijkt het mis: er staat een politieauto voor de deur. David vertelt: ‘Al was ik pas acht jaar oud, ik besefte: dit is niet goed.’

Met een bonzend hart loopt hij naar binnen. Daar ziet hij zijn broer, een vriend en een politieagent. David blikt terug: ‘Die agent zei: “Je moeder is dood.” Gewoon zo – plompverloren. Misschien dachten ze destijds dat zo’n aanpak wijs was?’

Hartstilstand

Davids moeder was gaan winkelen met de bus. Onderweg kreeg ze een hartstilstand en niet veel later overleed ze.

Wat David zich nog haarscherp herinnert, is dat mensen niet goed wisten wat ze tegen hem moesten zeggen. “Dat zou ik zelf ook niet weten, trouwens, zeker tegen zo’n jong kind als ik was.’

‘Mensen wisten niet wat ze tegen me moesten zeggen’

‘Ik hoorde dingen als: ‘Je moeder is nu in de hemel’ of ‘Je moeder is nu een engel.’ Goedbedoeld, ongetwijfeld. Maar ik weet nog dat ik dacht: onzin, mijn moeder is er gewoon niet meer. Dat besef je als kind dondersgoed. Zeker als je naast een open graf staat.’

Deze bittere ervaring laat David achter met een vuistvol vragen. Waar was zijn moeder? Waarom had God dit niet voorkomen?

David vertelt: ‘Het geloof zei me vanaf toen vrijwel niets meer; het bood me ook weinig troost. Het was toch… een soort vertrouwensbreuk tussen mij en God. Ik weet niet meer hoe reëel Hij daarvóór voor mij was, vanaf dat moment in ieder geval niet meer. Zo’n ingrijpende gebeurtenis heeft echt een grote weerslag op je geloofsleven, hoe jong je ook bent.’

Beeld: Ruben Timman

Wil je weten hoe David in zijn verdere leven omgaat met de rouw om zijn moeder?
Hier lees je het hele interview dat eerder verscheen in Visie.

Bekijk ook