Thomas (41) neemt in een hospice afscheid van zijn zwangere vrouw en twee jonge kinderen
Leestijd: 3 minDoor Charlotte van Egmond
Leestijd: 3 minDoor Charlotte van Egmond
EO-collega Griëtte Vonck loopt een dagje mee in Hospice Rozenheuvel van het Leger des Heils. Ze ontmoet er de 41-jarige Thomas, die door een agressieve hersentumor steeds zieker wordt en afscheid moet nemen van zijn zwangere vrouw en twee jonge kindjes. ”Met de juiste mindset kom je heel ver.”
“We komen hier voor een sfeerreportage,” zeg ik tegen de 41-jarige Thomas als ik zijn kamer in het hospice binnenstap. Zijn broer Dick zit naast hem. Door een agressieve hersentumor wordt Thomas steeds zieker. Hij heeft volgens de artsen niet lang meer te leven. “Oh wat leuk, gaan zo meteen de muziek en lichten aan?” We lachen. De toon is gezet.
In 2018 krijgt hij te horen dat hij een hersentumor heeft. De meest agressieve vorm die er bestaat. “Ik had maar één vraag.” Thomas pauzeert even. “Of mijn ziekte genetisch overdraagbaar was. Het antwoord van de arts was ‘nee’. De rest maakte me niet meer uit. Ik wist dat het niet te genezen was. Daarom heb ik mijn ziekte nooit gezien als een strijd, want een strijd kun je winnen. Natuurlijk heb ik wel iedere behandeling aangepakt. De zwaarste bestralingen en chemokuren hadden geen effect. Je kan daar wel somber van worden, maar het is een gegeven. Met de juiste mindset en acceptatie kom je heel ver.”
Thomas is eigenlijk nog lang niet klaar met het leven. “Ik was hoofd van de salesafdeling bij een grote uitgever van wetenschappelijke literatuur. Toen ik ziek werd en thuis kwam te zitten, vroeg ik mijn manager of ik niet nog iets kon betekenen. Ik ben vanuit huis gaan coachen, omdat ik niet meer mocht autorijden. Dat ik niet meer mocht fietsen, vond ik nog erger. Ik kon niet eens meer met onze kinderen naar de kinderboerderij. Zo wordt je wereld steeds kleiner.”
Lees verder bij onze EO collega’s van Eva-magazine.
Thomas is overleden op 17 juli 2021.
Lees ook: Harry neemt afscheid van het leven: ‘Wees jezelf, dan kom je een heel eind’
Foto’s: Nienke van Denderen
