Leestijd: 2 minDoor PhOEbeTRY
Het is bijna zover: Valentijnsdag. Een dag die lastig kan zijn als je je geliefde moet missen. Het ontbijtje op bed eet je alleen op, terwijl je terugdenkt aan jullie kleine tradities om de liefde te vieren.
We hadden er alle twee niks mee
en toch was het een dag
dat een van ons er wel aan dacht
Dus vanochtend lag ik tot laat in bed
zonder wekker aangezet
want jij die mij misschien wel wekt
de deur die ineens open zwiept
houten dienblad in de hand
versgeperst en bruingebrand
sinas-jus en Franse croissant
en jij die dan ‘Verrassing!’ riep
Nog steeds komt het geregeld voor
dat ik je zomaar ergens hoor
bij thuiskomst weer je stem verwacht
minstens een keer in de week
de klanken van je lach
maar altijd tevergeefs
Als ik het opnieuw besef
kruip ik loodzwaar maar uit bed
maak m’n eigen kleine ontbijt
en vóórdat m’n eerste hap
neem ik heel even de tijd
geef een knipoog naar je plek:
Happy Valentine, m’n schat!
Esther Pöttger hield haar teksten meer dan dertig jaar voor zichzelf. Maar tijdens de covidperiode besloot ze de hoop en houvast die schrijven haar geeft, te delen. Onder de naam PhOEbeTRY haalt ze onderbelichte en vaak pijnlijke thema's uit de schaduw.
Disclaimer
Bovenstaand gedicht is met toestemming van Esther (@mesmewritingnl) overgenomen. Kopiëren, verspreiden en elk ander gebruik van deze inhoud is niet toegestaan zonder toestemming van de schrijver.
‘We gingen van een prachtige bruiloft naar een dubbele begrafenis’
