Christiaan Wilson (35) verdwijnt hoog in de bergen en keert niet terug

 “Christiaan was een sportieve, intelligente en avontuurlijke man. Hij wilde alles uit het leven halen”, vertelt broer Pieter. Hij heeft zijn broertje nog gedag gezegd: “Ik heb me weleens afgevraagd: ga ik hem weer zien?" Ook goede vriend Sander zag hem nog voor zijn vertrek: “Vlak voordat hij wegging, hebben wij elkaar nog gesproken. Ik had misschien willen zeggen: doe voorzichtig. Je weet dat het gevaar er is. Toch heb ik er nooit bij stilstaan dat dit echt kon gebeuren.”

• Verdwenen

  Verdwenen

Alleen op stap

Christiaan bereidde zich zorgvuldig voor en heeft genoeg spullen mee om de reis eventueel alleen af te leggen.  “Hij vertrok met één klimmaat. Zijn spullen droeg hij zelf. Veel klimmers nemen een team mee dat hun uitrusting draagt. Dat wilde hij niet”, vertelt Pieter. “Zijn klimmaat had niet meer genoeg middelen en energie om verder te gaan. Hij is teruggegaan. Christiaan besloot om alleen door te gaan en een toppoging te doen.”

Zijn vrienden en familie hebben contact met hem via een satelliettelefoon. In zijn laatste berichtje vraagt Christiaan nog naar het weer op de top. Ook geeft hij aan dat het fysiek niet goed gaat en dat hij waarschijnlijk last heeft van hoogteziekte. Hij besluit om terug te keren. Pieter: “Hij is gezien in het basiskamp. Daar zei hij anderen dat hij ging stoppen. Hij kreeg het aanbod om samen met iemand de terugreis te maken. Dit heeft hij niet gedaan. Dat is het laatste wat iemand van hem vernomen heeft.”

Communicatie

Door de gebrekkige communicatie duurt het even voordat vrienden en familie vermoeden dat er iets aan de hand is met Christiaan. Pieter: “Christiaan had de gewoonte om elke dag iets van zich te laten horen. Maar wel elke dag aan iemand anders. Op mijn verjaardag kwamen we erachter dat niemand de afgelopen dagen iets van hem gehoord had. Het duurde tien dagen voordat bij ons alle alarmbellen afgingen.” 

Sander: “Toen ging bij mij ratio aan en gevoel uit. We moesten meteen handelen. Er zijn geen draaiboeken voor dit soort situaties in Nederland. We zijn naar het politiebureau gegaan. Via die weg lukte het niet, dus zijn we de media gaan opzoeken. Ik kende iemand bij de Telegraaf. Er kwam een website, we zamelden geld in en er ging een team naar het gebied toe. ”

Tussen hoop en vrees

“Er zijn meerdere zoektochten geweest. Eerst met een klimteam en toen een team met honden. Er waren momenten dat de honden aansloegen. Vervolgens is er met camera’s in een holte gezocht, maar er werd niks gevonden. Wel is er nog een stukje helm gevonden, dat waarschijnlijk van Christaan was. Op een gegeven moment had ik professionals aan de lijn die zeiden: ‘Houd er rekening mee dat hij overleden is.’”

In de podcast Verdwenen vertellen Pieter en Sander aan presentatrice Marleen Stelling hoe ze moesten kiezen voor het staken van de zoektochten en hoe zij verder leven met het antwoord dat ze nooit kregen.

Wil je dat we artikelen en programma’s over rouw, de dood en verder leven kunnen blijven maken? Samen leren we leven met verlies; ga naar meer.eo.nl/rouw en steun ons met een donatie.