Blog Sanne | De vraag ‘Wat als?’ spookt door mijn hoofd
Leestijd: 3 minDoor Sanne Dekkers
Leestijd: 3 minDoor Sanne Dekkers
Bij een familielid van Sanne is kanker geconstateerd. Door deze gebeurtenis denkt ze terug aan de tijd dat Roos ziek was. Sanne: ‘Hoe kan een gezond meisje zó ziek worden en na twee maanden overlijden?’
We hebben in de familie te maken met kanker. Alweer. Behandelbaar, dat wel, maar ik weet inmiddels hoe zo’n traject gaat en hoe het kan omslaan. Ik heb er helaas niet zulke goede ervaringen mee. Het slingert mij terug naar het gesprek in het ziekenhuis, nadat Roos was overleden.
Want hoe kon het zo mis zijn gegaan met Roos? Hoe kan een gezond meisje zó ziek worden en na twee maanden overlijden? Niemand had antwoorden: het was gewoon vette pech.
‘Hoe kon Roos zó ziek worden?’
Iedereen had goede hoop dat Roos beter zou worden, maar er moest wel volle bak behandeld worden. Toch ging het mis: Roos reageerde heel heftig op de chemo. Bovenmatig heftig, waardoor alles in een stroomversnelling kwam.
De arts die haar behandelde, zei achteraf: ‘Sommige mensen reageren extra heftig op chemo, ze krijgen voor hun doen een overdosis. Dit was het geval bij Roos.’
Later zouden we pas weten hoe deze overgevoeligheid wordt veroorzaakt. De artsen wisten destijds niet wat ze nu wel weten. Ik neem niemand wat kwalijk. Ik heb gezien dat ze alles voor Roos hebben gedaan wat mogelijk was.
Op dat moment.
‘De artsen hebben alles gedaan wat er destijds mogelijk was’
Want de tijd gaat verder, en daarmee de ontwikkelingen en nieuwe inzichten door onderzoek. Wat als we toen wisten, wat we nu weten? Had Roos het dan gered?
Misschien zal kanker ooit goed te behandelen zijn, of lukt het zelfs om de ziekte uit te bannen.
Had ons kind zowel geluk als pech om in haar tijd ziek te worden? Geluk, omdat er al zoveel mogelijk is, maar pech, omdat niet alles te behandelen en genezen is? Ik zal dit de komende jaren nog meer tegenkomen, nieuwe onderzoeken, nieuwe behandelmethoden. De vraag ‘wat als’ ze in deze tijd was geboren en ziek geworden? Het is een vraag die terug blijft komen.
Het is fijn om te weten dat er voor Roos alles is gedaan wat er destijds kon. Maar wat als nieuwe behandelmethoden Roos wél hadden kunnen redden? Het is een vraag die terug blijft komen.
‘Hadden nieuwe behandelmethoden Roos wel kunnen redden?’
Ik heb het moeilijk om die gedachten niet te laten overheersen. Wat als? Het is een nare vraag, want terug krijg ik haar niet. Maar pijn doet het wel.
We zullen het niet weten.
We kunnen de tijd niet terugdraaien.
We krijgen niet terug.
Wat we hebben verloren.
Wat als.
