Leestijd: 2 minDoor Catharina de Riet - Neven
Je kunt tegen iemand die rouwt niet zomaar zeggen: het komt wel goed. Gemis gaat nooit voorbij, maar toch vind je soms na een periode van hevige pijn en verdriet de weg naar het leven terug. Dit gedicht gaat over het blijven bij iemand die verdriet heeft, over het samen wachten tot de dagen weer zachter worden. Ook voor hen die nog vol in het verdriet zitten en weinig licht zien, kan de lente hoop geven.
Woorden van troost
schieten tekort
‘k Zal met jou
wachten tot
het lente wordt
Tot die snijdend
koude pijn
niet zo snijdend
meer zal zijn
Tot er weer licht valt
door de ramen
en weer gaat
sprankelen
in je ogen
Dat je tranen
kunnen drogen
in de warmte
van de zon
Dat vertelt
de lente ons
Dat er ooit
weer zachte
dagen komen
Nieuwe blaadjes
aan de bomen
Gebroken harten
weer gaan dromen
en ook jij weer
kleur gaat zien
Dat je voelt hoe
bloemen troosten
het leven je roept
in de zang van vogels
Dat je weer naar
buiten gaat
Misschien zelfs
weer een nieuwe
weg inslaat
Blijft het nu
voor jou nog donker
Breekt de zon
niet door de wolken
‘k Zal met je wachten
tot het lente wordt
ook voor jou
De bloemen
staan in knop
Als kind is schrijven al een belangrijke verwerkingsvorm voor Catharina de Riet - Neven. Ze studeerde songwriting en werkt nu als creatief coach en muziekdocent. Op haar 35e verliest ze haar broer en soulmate Kees door een ernstig auto-ongeluk. Vlak na zijn overlijden in 2019 schrijft ze haar ervaringen op in een dagboek.
Disclaimer
Bovenstaand gedicht en afbeelding is met toestemming van Catharina overgenomen. Kopiëren, verspreiden en elk ander gebruik van deze inhoud is niet toegestaan zonder toestemming van de schrijver.
Jolanda en Gijs verloren hun partners aan ALS en vonden steun en liefde bij elkaar
Blog Jurgen | ‘Ik ben hier nog niet klaar, maar zie uit naar het weerzien met Luna’
