Blog Bianca | ‘Met trillende vingers zet ik mijn datingprofiel online’
Leestijd: 3 minDoor Bianca Krol
Leestijd: 3 minDoor Bianca Krol
Een datingsite op na het overlijden van je partner? Bianca doet het liever niet. Maar dan verandert ze van gedachten.
Dat verdriet en liefde dicht bij elkaar liggen en naast elkaar mogen bestaan wordt iedere zomer opnieuw bevestigd.
Juist toen mijn leven op zijn plek viel en ik mijn geluk niet op kon, hoorden we dat Paul een hersentumor heeft. Sindsdien leef ik met de dag. Wetende dat je vandaag niet kunt anticiperen op wat morgen staat te gebeuren. Que Sera Sera (red: Wat zal zijn, zal zijn) is dan ook mijn levensmotto. Echter verwachtte ik nooit dat het me dit zou brengen.
Toen Paul bijna twee jaar dood was, polsten mijn vriendinnen nog eens of ik niet openstond voor een nieuwe liefde. We hadden het hier al vaker over gehad. “Wanneer dit me overkomt, sta ik daar zeker voor open,” zei ik dan. Maar twee jaar later was het me nog steeds niet overkomen. Dus stelden ze voor: "Waarom schrijf je je niet in op een datingsite?”
'Tegen dit soort mannen zal ik mijn dochters zeker beschermen'
Ik heb een hekel aan datingsites. Mijn moeder leerde mijn stiefvader via een contactadvertentie in de krant kennen. De-stiefvader-van-het-jaar-award won hij niet, en tegen dit soort mannen zal ik mijn dochters zeker beschermen.
“Jouw slechte ervaringen met je stiefvader, bevestigen niet dat alle mannen zo zijn. Er zijn zelfs meer mannen die niet zo zijn, dan wel,” verzekerden mijn vriendinnen mij. Ik was nog niet overtuigd. Toch werd ik nieuwsgierig.
Op Google onderzoek ik welke datingsite het beste is. Ik ga me hier niet blindelings in storten. Ook Tinder onderwerp ik aan een grondige inspectie. Uiteindelijk maakt ik een profiel aan.
Naast mijn profielfoto, schrijf ik een spontane tekst waarin ik mijn levensmotto Que Sera natuurlijk rijkelijk omschrijf. Met trillende vingers zet ik mijn profiel online.
'De boormachine moet hij kunnen hanteren'
Kritisch sla ik aan het swipen; Het mag zeker geen kopie zijn van Paul. Wanneer hij van mijn rugzak hoort, moet hij beseffen dat de kinderen op de eerste plaats staan. And last but not least; De boormachine moet hij kunnen hanteren.
Ineens word ik aangetrokken tot een mooie profielfoto en zeer bijzondere profieltekst; It is what it is, what will be will be. Deze man maakt nu al mijn zinnen af. Ik moet wel naar rechts swipen! Meteen wordt mijn eerste match bevestigd. Ik wacht 'rustig' af en geef hem de kans het gesprek te openen.
De volgende morgen krijg ik een verontschuldigend berichtje voor zijn late reactie. Plagend reageer ik: "Ja sorry, maar als je niet meteen reageert, dan hoeft het niet meer."
…
Yes, hij begrijpt mijn humor! Hoe het afliep? Ik zat 24 uur op Tinder. Inmiddels zijn we 6 jaar samen.
Iedere zomer, op Pauls sterfdag, proosten we op Paul en vieren we het leven. Twee dagen later proosten we op ons, en de liefde 2.0.
Foto: Bianca en Rich
Blog Nienke | 'Aan de mensen die ik vroeger voor gek verklaarde: sorry'
Blog Monique | ‘Terugdenken aan toen is zo ongelooflijk intiem’
