Leestijd: 3 min
Je pasgeboren kindje verliezen: voor de meeste ouders bestaat er geen groter verdriet dan dat. Het overkwam Kris en Wichert. Meer dan één keer. In een nieuwe podcast van de Volkskrant vertellen ze over deze heftige gebeurtenis en hoe ze hier mee hebben leren leven.
Kris droomde altijd van een groot gezin: liefst met twaalf kinderen. Hoe fijn was het dat haar man Wichert dat ook zag zitten. En dus waren ze enorm blij toen Kris zwanger bleek te zijn. Maar vlak nadat ze was bevallen, ging het mis met hun pasgeboren zoon. En ook het jaar erna bleef het noodlot hen achtervolgen…
Over hoe ze met dit verdriet om zijn gegaan, alweer veertig jaar geleden, vertellen Kris en Wichert openhartig in een podcast met journalist Corine Koole in de Volkskrant. Koole interviewt hen apart, zodat Kris en Wichert vrij kunnen praten over hun gevoelens en ervaringen. Dat levert een heel indringend en emotioneel gesprek op.
‘Ik verstijfde helemaal. Ik geloof dat ik niet eens huilde, het was zo onwerkelijk’, vertelt Kris over het moment dat ze hoorde dat haar zoontje was overleden. ‘Vlak daarvoor had ik mijn moeder gebeld om het goede nieuws te vertellen. Nu moest ik haar weer bellen, om te zeggen dat haar eerste kleinkind was overleden. “Mama, hij is dood”. Dat moment blijft heel aangrijpend.’
Het verdriet nadien was enorm. Maar toch: ‘Op een avond zaten we te klaverjassen bij de buren’, vertelt Kris. ‘Ineens schrok ik. Ik was het namelijk even vergeten. Dat was fijn. Maar het voelde tegelijkertijd ook als verraad.’
‘Alles om je heen is ingestort’
Kris en Wichert krijgen het jaar erna opnieuw met een groot verlies te maken. Ook hun tweede kindje sterft. ‘We hadden het ziekenhuis net verlaten’, vertelt Wichert. ‘Vlak voordat we thuis waren, hebben we de auto geparkeerd op een buitenweggetje. Het was voorjaar, de bomen stonden in bloei. We hebben gewoon even stil gezeten samen. In het besef: Alles om je heen is ingestort, maar je hebt elkaar.’
Hoewel Wichert en Kris elk op een andere manier omgaan met hun pijn en verdriet, kunnen ze elkaar wel steunen. ‘We accepteerden van elkaar dat we verdriet konden hebben. Ik kan me voorstellen dat als je het verdriet in jezelf houdt, het tot een verwijdering in je relatie kan lijden. Maar als je het deelt, versterkt het juist de band.”
Luister naar de podcast van De Volkskrant om het hele verhaal van Kris en Wichert te horen.
