‘Ik droom nog vaak over hem’: Loiza Lamers over de laatste kist die ze zag
De Kist, Loiza Lamers, 29 januari
Leestijd: 3 minDoor Marlies Medema
De Kist, Loiza Lamers, 29 januari
Leestijd: 3 minDoor Marlies Medema
In De Kist vertelt Loiza Lamers over haar oom Dickie, die veel te jong stierf. “Mijn geliefden verliezen: dat is een van de grootste angsten die ik heb.”
“De laatste keer dat ik een kist heb gezien, gevoeld, was toen mijn oom overleed. Ik had zo met mezelf afgesproken dat ik niet zou gaan huilen.
Oom Dickie was mijn peetoom. Hij was getrouwd met de zus van mijn moeder. Het is acht jaar geleden dat hij stierf; hij was pas 49 jaar. Veel te jong. Hij liet drie kinderen achter, mijn neefjes en nichtjes. Een hartstilstand tijdens het werk en hij was er niet meer.
'Hij hielp me door de McDrive. Die overwinning heeft hij me bijgebracht'
Ik kwam er vaak. Oom Dickie had een heel grote bus waar hij mee reed. Als we ons rijbewijs hadden gehaald, mochten wij in die bus naar de McDonald’s. Door de McDrive, wat natuurlijk bijna onmogelijk was met die bus, maar dan hielp hij ons erdoorheen. Ik herinner me de dag nog goed dat ik dat mocht doen.
Ik was 21 of 22 toen hij stierf. Ongeveer tien jaar eerder verloor ik mijn overgrootoma, de oma van mijn moeder. Ik was dol op die vrouw, maar ik was zoveel jonger, ik zat net op de middelbare school. Daardoor stond het veel verder van me af. Het hoorde er nu eenmaal bij dat oma’s gingen, en helemaal je overgrootoma. Maar oom Dickie was te jong. Dat voelde als een enorm verlies.
Het is gek om dan door te gaan met je leven. Er zijn dagen dat je er minder aan denkt, en dan voel je je weer schuldig. De herinnering blijft wel. Aan hoe hij in het leven stond, aan wat we samen hebben meegemaakt, aan het gevoel dat hij me gaf op bepaalde momenten. Met die bus door de MacDrive gaan was spannend, maar ook een overwinning. Dat heeft hij me wel bijgebracht.
Ik droom nog vaak over hem. Vooral in de eerste drie weken dat ik gestopt was met roken: toen sliep ik slecht en droomde veel – dat schijnt ontgifting te zijn. En opeens was hij er weer.”
Bekijk hieronder de aflevering van De Kist waarin Loiza vertelt over haar jeugd als Lucas, over pesterijen in een dorp en waarom ze onlangs haar paspoort eerder heeft laten vernieuwen. “Ik denk dat mensen dat gauw vergeten: dat ik daarover nadenk. Of ik wel mag bestaan.”
