Gedicht | Mijn erfenis van oma
Leestijd: 2 min
Oma is overleden. De familie komt om oma’s spulletjes te verdelen. Haar erfenis. Iedereen krijgt iets, maar er is er één die niets meeneemt…
Leestijd: 2 min
Oma is overleden. De familie komt om oma’s spulletjes te verdelen. Haar erfenis. Iedereen krijgt iets, maar er is er één die niets meeneemt…
Tante Geralien heeft oma’s glazen,
tante Annelies heeft haar servies,
buurvrouw Van der Marel heeft haar vazen
en haar staande klok heeft tante Mies.
Tante Annabel heeft haar piano,
oom Jeroen haar tafel en haar bank,
neef Corné de koffer met meccano
en haar katten zijn bij tante Ank.
Mama heeft haar nieuwe wasmachine,
Merel heeft haar oude omafiets,
alle boeken zijn naar tante Tine,
papa heeft haar puzzels, verder niets.
En ik dan? Ik kom niks tekort.
Ik had de eerste keus:
ik heb al negen jaar
haar ogen en haar neus.
Bette Westera
Uit de bundel: Doodgewoon
Echt ‘doodgewoon’ is een boek over de dood niet – niet voor volwassenen en al helemaal niet voor kinderen. En toch hoort de dood bij het leven. Vroeg of laat krijgt iedereen ermee te maken. Je opa, de buurman, je vader of je moeder, de hond of de poes – allemaal kunnen ze doodgaan. Bette Westera, die eerder al liet zien dat ze grote thema’s niet uit de weg gaat, laat op luchtige wijze verschillende gezichten van de dood zien.
Disclaimer
Dit gedicht is met toestemming van uitgeverij Gottmer overgenomen uit het boek Doodgewoon(2014) van Bette Westra. Kopiëren, verspreiden en elk anders gebruik van deze inhoud is niet toegestaan zonder toestemming van de uitgever.
