Leestijd: 3 minDoor Moniek Venhuizen
Na het overlijden van haar broertje Wouter, weet Moniek niet altijd wat ze moet antwoorden op deze vraag. Want wat vertelt ze wel en wat niet, vooral tijdens een eerste ontmoeting? Moniek deelt haar ervaringen én tips.
‘Hoeveel broers en zussen heb je?’ Ik weet niet meer wanneer die vraag me voor het eerst gesteld werd na het overlijden van Wouter. Ik weet wel dat ik erdoor in een spagaat raakte. Want welk antwoord moest ik geven? Dat ik vier broers heb? Dat voelde voor mij alsof Wouter niet meer meetelde. Alsof hij er niet meer toe deed. Of moest ik zeggen dat ik vijf broers heb? Maar dat voelde voor mij weer niet helemaal eerlijk. Ik heb wel vijf broers… maar niet meer allemaal hier.
Het lijkt zo’n simpele vraag. Een vraag die vaak tijdens een eerste kennismakingsgesprek gesteld wordt. Uit wat voor gezin kom je? Hoeveel kinderen heb je? Ben je getrouwd? Voor veel mensen zijn deze vragen makkelijk te beantwoorden. Maar wat zeg je als je een kind, broer, zus of partner verloren hebt? Deze persoon telt voor jou zéker mee en wil je ook graag noemen: maar voor een eerste gesprek is dit onderwerp vaak veel te kwetsbaar.
‘Dan heb ik het gevoel dat ik Wouter tekort heb gedaan, omdat ik hem niet genoemd heb’
Deze vragen kunnen mij in ieder geval onverwacht voor het blok zetten. Op een feestje of ander sociaal gebeuren kan ik plotseling geconfronteerd worden met mijn verlies. Dan moet ik in een flits beslissen wat ik wel wil zeggen en wat niet. Soms zeg ik voor mijn gevoel te veel. Dan verwijt ik mezelf later dat ik te veel van mezelf heb laten zien aan iemand die ik niet ken en waarvan ik niet weet of mijn verhaal daar veilig is. Maar soms zeg ik voor mijn gevoel ook te weinig. Dan heb ik het gevoel dat ik Wouter tekort heb gedaan, omdat ik hem niet genoemd heb.
Situaties als deze zijn helaas niet te voorkomen. Je kunt wél twee andere dingen doen. Wanneer je naar een plek gaat waar je nieuwe mensen ontmoet, kun je van tevoren stilstaan bij de mogelijkheid dat deze vragen gesteld worden. Wat zou je dan graag willen zeggen? Waar voel je je prettig bij? En waar voel je je niet prettig bij? Door hier van tevoren over na te denken, ben je beter voorbereid op eventuele vragen.
Het tweede wat je kunt doen is mild zijn voor jezelf. Deze vragen kunnen je overvallen. En het is niet erg als je dan voor je gevoel niet helemaal eerlijk bent. Of wanneer er ongemakkelijke stiltes vallen. Of wanneer je denkt dat je de persoon die je verloren hebt tekort hebt gedaan. Het is zo begrijpelijk!
‘Vaak is de vraag toch alleen maar als sociale interesse bedoeld’
Zelf heb ik mijn weg er nu in gevonden. Ik antwoord gewoon dat ik vijf broers heb. Vaak is de vraag toch alleen maar als sociale interesse bedoeld en vragen mensen niet door. Als ik geen zin heb in verdere vragen over dit onderwerp, stuur ik het gesprek richting een heel ander onderwerp. ‘Wat voor werk doet je?’, ‘Heb je nog vakantieplannen?’. Op die manier wordt het gesprek voor mij weer een stuk veiliger.
