Blog Everline | Kiezen: wel of geen Kerst vieren?
Leestijd: 3 minDoor Everline Kamphof-Janssen
Leestijd: 3 minDoor Everline Kamphof-Janssen
‘Die hele rotkerstboom kan me gestolen worden’, denkt Everline. Het is David’s eerste Kerst. Maar ook weer Kerst zonder Floris. Moet ze kiezen?
Het is weer die tijd van het jaar. De tijd van regenbuien en koude wind, van een pot warme thee en dikke sokken. De tijd van kaarsjes aan en met een fijn boek onder een dekentje kruipen op de bank.
Het is weer die tijd; mijn favoriete tijd van het jaar. Maar onherroepelijk komen er in deze tijd ook weer de vragen: wat zullen we doen met Kerst? Vieren we Sinterklaas dit jaar?
‘Ik weigerde stellig om de deur uit te gaan.’
Een paar weken geleden vroeg mijn moeder me of we dit jaar weer kwamen met Kerst. Zonder na te denken zei ik: ‘ Ooh ja hoor, tweede kerstdag doen?’
In de dagen erna bleef Kerst een beetje in mijn hoofd hangen. Ik dacht aan vorig jaar, toen ik onder een deken op de bank ben geploft en twee dagen lang kerstfilms heb gekeken. Ik weigerde stellig om de deur uit te gaan. Ik wilde geen mensen zien, geen gezelligheid, geen familie om me heen. Ik wilde niet bij de mensen zijn van wie ik houd, omdat degene van wie ik het allermeeste houdt er niet meer bij was. Kerst was altijd mijn favoriete tijd van het jaar, maar zonder Floris wilde ik nooit meer Kerst vieren. Als ik eerlijk ben voel ik dat nog steeds zo.
Om mij heen beginnen mensen zich druk te maken over de kerstboom en de sfeerverlichting. Leuk, denk ik. Sfeervol dat er overal weer lampjes verschijnen en de gezelligheid in de straten hangt. Maar als ik denk aan mijn eigen huis dan kan die hele rotkerstboom me gestolen worden. Dan wil ik geen stalletje voor de deur en geen lampjes in de tuin. Als ik heel eerlijk ben dan wil ik ook dit jaar met mijn dekentje op de bank blijven liggen. Geen mensen zien. Geen gezelligheid.
‘…als ik denk aan mijn eigen huis dan kan die hele rotkerstboom me gestolen worden.’
Maar dit jaar is het anders. Dit jaar is het niet alleen weer een Kerst zonder Floris, maar ook de eerste Kerst mét David. Hoe kan ik hem zijn eerste Kerst ontnemen? Hoe kan ik zomaar kiezen voor twee sfeerloze, verdrietige dagen thuis in plaats van de gezelligheid van opa en oma, van ooms en tantes en – dit jaar ook voor het eerst – van zijn kleine nichtje om hem heen?
In mij woedt een strijd. Heel sec genomen gaat dat over wel of geen Kerst, maar ergens diep van binnen voelt het als een strijd tussen kiezen voor Floris of kiezen voor David.
Waar ik vroeger met volle teugen genoot van de feestdagen en de donkere wintertijd, hoop ik nu van harte dat hij snel voorbij zal gaan. Laat het maar snel weer voorjaar zijn, als de eerste bloemen opkomen en de zon weer begint te schijnen. Als de dagen lichter worden en de eerste lammetjes de wei in rennen. Maar boven alles, als de feestdagen voorbij zijn en ik mijn hoofd niet meer hoef te breken over wel of geen feest voor ons.
