Leestijd: 4 minDoor Esther van der Plaat
Stijn, de zoon van Esther, zit inmiddels in groep 8. Voor de laatste keer zal hij dit jaar op school een cadeautje voor Vaderdag maken. Esther merkt dat dit weer de nodige spanning geeft. Het liefst maakt hij twee cadeautjes: een om bij het graf van zijn papa neer te leggen en een voor Rob, de vriend van Esther. Maar vindt zijn leerkracht dat wel goed? Stijn zoekt een oplossing.
Vaderdag. Het is ieder jaar weer peilen hoe de vlag erbij hangt. Het ene jaar is het voor Stijn heel moeilijk en vloeien er veel tranen, het andere jaar maakt hij fluitend knutsels voor opa of iemand anders. Inmiddels weet ik dat ik het niet kan sturen, maar dat ik beter op het moment zelf kan meebewegen. Daar is jarenlang worstelen aan voorafgegaan. En nog maakt de komende Vaderdag mij weer een beetje zenuwachtig. Hoe zal het dit jaar gaan?
Vorig jaar was Stijn woedend. Hij moest ‘happy socks’ maken op school. Hij was allesbehalve happy met dit idee en besloot uiteindelijk de sokken voor zichzelf te maken. Hij draagt ze nog steeds. Met enorme trots overigens! Ik vond het een geweldig idee. Eerder had hij al een keer iets voor opa gemaakt en ook Rob kreeg vorig jaar een Vaderdagcadeautje van hem. Maar het gaat toch elk jaar een beetje met horten en stoten.
Hij zit nu in groep 8. Voor de laatste keer geeft hij een verjaardagspartijtje, maakt hij een Moederdagcadeau en tot vreugde van Stijn is ook de laatste keer dat hij een Vaderdagcadeautje moet maken op school. Het is altijd weer spannend waar de juf of meester mee komt. Ook is het elk jaar weer de vraag of hij twee cadeautjes mag maken (dat is blijkbaar per jaar verschillend). Voor iemand die niet zo goed voor zichzelf kan opkomen, kan die vraag aan de juf een hele opgave zijn.
Waarom moet mijn zoon zich zo vervelend voelen rond Vaderdag?
Ieder jaar verbaast het mij weer. Waarom moet mijn zoon zich toch zo vervelend voelen rond Vaderdag? Hoe kan het dat de school nog steeds vasthoudt aan iets wat twintig jaar geleden goed werkte, maar dat nu niet meer doet? En dit geldt niet alleen voor kinderen die een ouder hebben verloren. Ook kinderen van gescheiden ouders vinden het misschien wel heel fijn om een cadeautje te maken voor hun papa en bonuspapa. En waarom zou iemand die geen contact meer heeft met zijn vader niet gewoon iets voor zijn moeder mogen maken? De Vader- en Moederdagknutsels zijn nog steeds gericht op complete gezinnen. Met een vader en een moeder. Tegenwoordig zijn er zoveel andere variaties mogelijk.
Wie krijgt het cadeautje van school?
Ik hoor je denken… Dan maak je toch zelf een extra Vaderdagcadeautje met Stijn? Dat zou kunnen inderdaad, maar dan staat hij nog steeds voor een moeilijke keuze. Het cadeautje van school is voor kinderen heel veel waard. Daar zijn ze een tijdje mee bezig en met alle vriendjes en vriendinnetjes knutselen ze samen aan dat éne mooie cadeau voor Vaderdag. Wie krijgt het cadeautje van school?
Stijn maakt het liefst twee cadeautjes. Eentje voor papa om bij het graf te leggen en eentje voor Rob (of voorheen voor opa). Nu wordt hij gedwongen een keuze te maken. Stijn wil niemand teleurstellen en als hij voor Rob kiest heeft hij het gevoel dat hij zijn vader vergeet. Legt hij iets bij het graf, dan doet hij voor zijn gevoel Rob tekort. Dit zijn gevoelens die ik hem wil besparen. Alles is namelijk goed. Toch kan ik dit gevoel niet wegnemen, hoe vaak ik ook zeg dat alles goed is.
Ik denk dat Stijn dit probleem met Moederdag al heeft proberen te tackelen. Hij maakte een mooie kaart op school. Er moest MAMA op komen te staan. Stijn schreef MAPA. ‘Mam, jij bent niet alleen mama, maar ook papa. Dus noem ik jou MAPA. Dat ga ik ook met mijn Vaderdagcadeautje doen.’ Opgelost! Ik vond het een steengoed idee.
De laatste keer Vaderdag op de basisschool. We moeten hier nog even doorheen en dan kan de vlag uit! Er zijn al genoeg moeilijke momenten in een jaar.
