Anja Sliep

* Rotterdam,
Rotterdam,

No one wants to die. Even people who want to go to heaven don't want to die to get there. And yet death is the destination we all share. No one has ever escaped it. And that is as it should be, because Death is very likely the single best invention of Life.

Steve Jobs

Steek een kaarsje aan

Dit monument is gemaakt door Ellen Sliep

Herinneringen aan Anja Sliep

Het verhaal van Anja Sliep

Woensdag 5 januari 2005,


Het is vijf over half negen 's avonds. Ik hoorde net dat ze doorlopend bezoek mag hebben. Het overkomt je gewoon….je zusje gaat dood. Het is nu nog niet zover maar je weet dat het niet lang meer zal duren. Het beeld wat je voor je hebt zoals ze het leven nu beleeft wisselen zich af met flitsen uit het verleden. Onze lieve, eigenwijze, ijdele, heb je me nieuwe luchtje al geroken, altijd mooi opgemaakte, wijntje van Trijntje, duimelotje, weegschaal, …..zus. Het einde diende zich voor ons te snel maar voor haar, in ons rationele denken, te laat aan want de maanden van zoveel pijn en hulpeloosheid hadden haar bespaard moeten blijven. Je ziet het zo vaak in rouw advertenties, niemand weet wat je hebt geleden, niemand weet wat je hebt doorstaan. Nu we er zelf mee te maken krijgen herkennen we zo pijnlijk de diepgang ervan. Met zo velen hadden we zo graag een stukje verlichting willen geven maar het enige waar we mee bleven zitten en niet mee overweg konden was machteloosheid.


Vrijdag 7 januari 2005 half negen ‘s avonds,


Ik ben gisteren bij haar geweest en de verpletterende indruk probeerde ik te verwerken. Waarom? vraag ik me steeds af, waarom. Er komt geen antwoord, nu nog niet. De hele nacht heeft Wil bij haar gezeten omdat ze haar niet alleen wilde laten maar het strijden, wint het nog van haar lichaam.


Zaterdag 8 januari 2005,


Een helse dag breekt aan. Ik heb besloten niet meer naar haar toe te gaan. Mijn belofte aan haar in de week dat ze bij ons was om er alles aan te doen om die vreselijke pijnen te laten ophouden had ik in een ander scenario bedacht dan minder pijn maar bijna dood. Ik kon het niet met elkaar verenigen. De hele dag kijk ik in de ogen van een moeder die haar kind gaat verliezen. Er waren afwisselend heel veel lieve mensen bij haar die haar hebben bijgestaan afscheid te nemen van haar leven. Ik heb het afscheid gevoeld. Om vijf over half twaalf werd ik overvallen door zo’n intens verdriet dat je alleen maar ervaart als je definitief afscheid moet nemen van iemand waar je van houdt en ik begon verschrikkelijk te huilen. Om kwart voor twaalf stopte het abrupt en ik voelde met haar heengaan haar lijden als een loden deken van me afvallen. Ik keek op de klok en het was kwart voor twaalf en ik wist dat ze bevrijd was uit haar verdrietige en pijnlijke lichaam en ik wist….het is goed zo. Nu begint het verdriet van haar gemis, Iedereen hier aanwezig op zijn/haar eigen momenten met haar maar in het bijzonder het gemis van een moeder…een dochter… en een zus.


Lees het volledige verhaal

Levensloop
Anja Sliep

Geboren

17-10-1956

Haar aller grootste Liefde Vincent geboren

06-08-1986

Overleden

08-01-2005

Deel dit monument met vrienden, familie, kennissen:

Ik wil ook
een monument maken

Maak een monument