Brief aan mijn oma

Toen Heleen werd geboren was haar oma al overleden. Ze heeft haar oma dus nooit gekend en mist haar daarom ook niet. Totdat ze een brief schrijft..

Lieve oma Dekens,

Ben je (of moet ik u zeggen?) beledigd als ik zeg dat ik je nooit echt gemist heb? Je was er gewoon niet, ik weet niet beter. Toen ik werd geboren, was jij er al niet meer. Natuurlijk vroeg ik weleens naar je. Je jongste zoon, mijn vader, vertelde dan vooral hoe dapper je was.

Als weduwe moest je een gezin met vijf jonge kinderen onderhouden. De steun van de overheid was minimaal, maar het lukte je wel. Onze huidige minister president zou trots op je zijn geweest.

Samen met je kinderen verkocht je thee en koffie. Kanis en Gunnink. Mijn ouders drinken hetzelfde merk nu nog steeds en onwillekeurig denk ik soms aan jou en je gezin als ik koffie drink. Ik zie voor me hoe mijn vader langs de deuren gaat om koffie te verkopen, hoe jij met je oudste zoon de administratie netjes op orde houdt en hoe je avond na avond alleen de kinderen naar bed brengt.

Je deed je uiterste best om de sfeer in huis goed te houden. En ik geloof dat dat niet altijd makkelijk was. Zeker niet toen je middelste zoon ernstig ziek werd en een andere zoon, mijn vader, zestien dagen in coma lag na een brommerongeluk. Als ik daar aan denk, heb ik respect voor je. En dan voel ik dat ik trots op je ben, ook al ken ik je alleen van verhalen.

p1110091

Voordat jouw man, mijn opa, overleed heb je ook al het nodige voor de kiezen gehad. Je maakte de Tweede Wereldoorlog mee waarin je opa een tijd hebt moeten missen. Hij werd te werk gesteld in Duitsland, vlak over de grens bij Groningen. Daar werd hij ernstig ziek, maar gelukkig opgenomen in een ziekenhuis. Met je aanstaande schoonvader heb je hem op de fiets, en niet zonder risico, opgezocht.

Gelukkig kwam opa levend bij je terug. Maar wat heeft hij daar in Duitsland opgelopen in zijn hart en ziel? Is hij ooit beter geworden? Hij bleef in ieder geval altijd een zwakke gezondheid houden en overleed op jonge leeftijd.

Soms vraag ik me af of je mij vanuit de hemel kunt zien. Heb je gezien dat ik mijn zwemdiploma haalde? Dat ik afstudeerde? Trouwde? Zie je hoe ik er van geniet om te schrijven? En ben je dan ook een beetje trots op mij? Oke, misschien mis ik je soms toch wel. Heel erg.

Een kus van je kleindochter, Heleen

Wil jij ook een brief schrijven aan iemand die je mist en deze laten plaatsen op ikmisje.tv? Stuur dan een mailtje naar [email protected] 

Bekijk ook